Drapacz lekarski – naturalny sprzymierzeniec trawienia

Drapacz był już znany, a następnie hodowany od wspomnianych wieków średnich w przyklasztornych ogrodach przez ówczesnych zakonników. To właśnie oni tworzyli z niego rozmaite nalewki (przekazywane również m.i.n do lokalnych aptek) wzmacniające odporność wędrowców. Drapacz zalecany był jednak głównie osobom narzekającym na zbyt duży lub zbyt mały apetyt oraz dla tych, których przez lata nękały zaburzenia żołądkowo – jelitowe (w tym uporczywe gazy, bóle brzucha bądź wzdęcia). Surowcem wykorzystywanym w medycynie do dnia dzisiejszego jest oczywiście ziele drapacza lekarskiego — czyli Carudi benedicti herba.

Reguluje pracę układu pokarmowego

Drapacz, jako tzw. surowiec goryczkowy działający w sposób drażniący na zakończenia nerwów w kubkach smakowych (posiadający takie substancje gorzkie jak knicyna, benedyktyna oraz knicynolid), w składzie zawierający m.i.n polifenole, flawonoidy, kwasy organiczne, olejki eteryczne, sole mineralne, bardzo dobrze reguluje pracę układu pokarmowego oraz wzmaga często dość osłabiony apetyt (zwłaszcza w przypadku osób w starszym wieku, walczącym latami z jadłowstrętem oraz szpitalnym rekonwalescentom). Bez wątpienia wzmacnia on również ludzki organizm, chroni przy tym wątrobę (pomagając chociażby w detoksykacji czy w odpowiedniej jej pracy) i poprawia dotychczas zaburzone procesy przemiany materii (np. zwiększając perystaltykę jelit i łagodząc długotrwałe bóle brzucha wynikające z jego złej pracy). Ponadto też zawarte w tejże roślinie związki zapewniają jej właściwości przeciwbakteryjne wobec bakterii Gram – ujemnych oraz Gram – dodatnich (stosowane zarówno wewnętrznie oraz zewnętrznie) i  przeciwzapalne co sprawia, że drapacz jet wręcz idealnym środkiem przy pojawiających się (zwłaszcza w chłodniejszych miesiącach roku) infekcjach czy stanach zapalnych.

Dzięki wspomnianym flawonoidom i polifenolom (niwelującym wolne rodniki) chroni on komórki i walczy z wieloma przewlekłymi chorobami pojawiającymi się w ludzkim ciele (trwają nawet dziś prace nad zastosowaniem rośliny przy różnorodnych terapiach nowotworowych). Równie przytoczone przeciwzapalne właściwości chronią funkcje poznawcze oraz neurony, przeciwdziałając w przyszłości chorobom typu Alzheimer.

Na wrzody i czyraki

Drapacza wykorzystuje się także zewnętrznie w formie leczniczych okładów na powstające wrzody, czyraki. Dobry jest również przy oparzeniach, nawracających często w młodym wieku problemach skórnych (różnorodne wysypki alergiczne, trądzik, egzema) oraz ranach. Należy jednak pamiętać, że nawet jako bardzo polecana roślina może on finalnie podrażniać skórę (w tym także błonę śluzową naszego żołądka) i wywołać pewne niepożądane reakcje alergiczne, .

Sporządzany wyciąg z tejże rośliny zapewnia także obecnie regulację cyklu menstruacyjnego, ponadto zwiększa laktację kobiet (aczkolwiek raczej nie jest on na ogół pochwalany w przypadku karmienia piersią przez wzgląd na brak konkretnych jeszcze badań dotyczących jego bezpieczeństwa), ale bez wątpienia znacząco zmniejsza bolesność miesiączek i wszelakich dolegliwości związane z menopauzą.

Uznaje się, że prawidłowe jednak stosowanie drapacza (dzisiaj dostępnego przecież pod postacią suszu, bardzo popularnych herbat, kapsułek, naparu, maści czy też płynu) to zażywanie go 3 razy dziennie przed posiłkami (nie przekraczając dawki) i po upływie 2 tygodni skonsultowanie jego zażywania z lekarzem w przypadku braku znaczącej poprawy stanu zdrowia.

Kto nie powinien go stosować?

Drapacz, pomimo wielu zatosowań, niezalecany jest m.in. osobom poniżej 18. roku życia, walczącym np. z chorobą Leśniowskiego – Crohna czy cierpiących na silną nadkwaśność żołądka. Może on również wchodzić w pewne interakcje z innymi spożywanymi dotychczas przez pacjenta medykamentami, stąd też tak ważne bardzo ostrożne jego stosowanie w przypadku zażywania chociażby leków na cukrzycę (drapacz wpływa na poziom cukru we krwi, co mogłoby niechybnie doprowadzić do hipoglikemii) czy także leków przeciwzakrzepowych (związki rośliny nasiliłby ich działanie). Z tego też względu nie łączy się go z wieloma innymi roślinami np. z miłorzębem japońskim, dziurawcem oraz żeńszeniem.

Należy pamiętać, że pomimo pewnych przytoczonych powyżej przeciwskazań, drapacz lekarski jest jednak zachwalanym i zarazem bardzo cennym przez świat medycyny zielem o jakże wielu medycznych właściwościach. Spożywany już przecież od wieków pomagał on ludziom przy problemach z apetytem, jelitami oraz żołądkiem. Jego stosowanie jednak, jak przy wielu drogocennych roślinach, wymaga jednak całkowitej rozwagi (nie przekraczając dawki 5 g na dzień) i sięgnięcia jedynie w konkretnych wskazaniach, po uprzedniej rozmowie z lekarzem lub farmaceutą.

Autor: Agnieszka Banaś