Cukrzyca – spojrzenie holistyczne

Dziś opowiem Wam o cukrzycy inaczej niż ktokolwiek inny – lekarz, dietetyk, system. Zebrałam dla Państwa liczne doniesiona naukowe i dane statystyczne na temat tej choroby.

Wielu z nas uważa, że cukrzyca jest chorobą trzustki, że jest to choroba tylko osób używających dużej ilości cukru, czy osób otyłych, wielu uważa, że jest to choroba leczona jedynie lekami i największym mitem jest to, iż jest nieuleczalna czy uzależniona genetycznie. Zacznijmy od tego, iż nie jesteśmy w ogóle przystosowani do trawienia dużej ilości węglowodanów, a człowiek pierwotny niemal w ogóle ich nie jadł. Bowiem nie jadał zbóż, owoców, już nie mówiąc o słodyczach czy kolorowych, słodzonych napojach. Nic dziwnego, że nasze narządy tego nie wytrzymują- tony glutenu, przetworzonej żywności, cukier wszędzie i w każdym naszym posiłku, a jeśli nie cukier to jeszcze gorsze kilogramy słodzików w każdej możliwej formie. I nasuwa się pytanie czemu jest tak, że jest wielu chorych i jeszcze więcej niezdiagnozowanych? 1 na 11 osób w Polsce to osoba ze zdiagnozowaną cukrzycą i coraz więcej dzieci mierzy się z tą diagnozą.

Zacznijmy od tego: jakie są w ogóle objawy cukrzycy?

Najczęściej to: wielomocz, na buzi zmiany szczególnie w okolicy nosa- jakiekolwiek wypryski, popękane naczynka, krosty, plamy, zmiana zapachu i koloru skóry na kanarkowy, problemy ze wzrokiem, za częsta ochota na słodkie, przewlekłe zmęczenie, mrowienie kończyn, problem z erekcją. Co więcej: częste oddawanie moczu, ciągłe pragnienie, ekstremalny głód- osoby takie potrafią np. rozpłakać z powodu braku jedzenia, senność poposiłkowa, słabość mięśni.

Czytaj też: Tradycyjne terapie – medycyna ludowa i zielarstwo wracają do łask

Jakie są zatem przyczyny cukrzycy?

Moim zdaniem przyczyny są bardzo różne, pomijam przyczyny genetyczne, bo coraz mniej uwagi się na nich skupia (uważam, że mają niewielki wpływ), a naukowcy coraz więcej czasu poświęcają na badanie wpływu stylu życia na rozwój tej choroby i to jest kluczowe. Ale omówmy, co jest jeszcze ważne.

1. CUKIER. Zaczynając od naszej diety: cukier nigdy w dziejach świata nie był używany na taką skalę jak teraz. Polecam oglądnąć film „cały ten cukier” dostępny w Internecie, aby uświadomić sobie jak kluczowe jest zrozumienie, że… „cukier” to chleb, słodycze, pierogi, makaron oraz im mniej spożyjemy cukru tym nasze komórki będą młodsze, a jeśli komórki będą młode to my będziemy dłużej żyć. I można przyjąć prostą zasadę, im mniej insuliny nasz organizm wytworzy przez całe życie tym dłużej będziemy żyć, a chyba każdy chciałaby żyć długo i w pełni zdrowia. Ale nie zrzucałabym całej winy na cukier. Według mnie jest coś bardziej ważnego niż jedzenie czy niespożywanie cukru.
2. TOKSYNY I PSEUDOŻYWNOŚĆ. Jest taki moment, kiedy trzustka traci zdolność kierowania glikemią. I jest to moment kiedy komórki trzustkowe są przeciążone toksynami. Bardzo często jest tak, że zanim dojedzie do stanu zapalnego w trzustce, pierwsze ten stan przeszła wątroba.
   Jakiekolwiek toksyny w naszym organizmie będą przyczyniać się do tego, że trzustka gorzej będzie radzić sobie z jakimkolwiek wydzielaniem. Nie w sposób wymienić ile toksyn czeka na nas w każdym przemysłowo wytworzonym produkcie zaczynając od pestycydów, przez antybiotyki, po metale ciężkie i inne substancje niekorzystne. Jeśli jedlibyśmy tylko naturalne owoce to pomimo tego, iż te zawierają dużo cukru sądzę, że trzustka byłaby w stanie to udźwignąć. Natomiast jeśli korzystamy tylko z powszechnie dostępnego pożywienia to jak tu nie mieć cukrzycy, kiedy wszystko dziś zapakowane jest w plastik (mikroplastik powoduje zaburzenia hormonalne) czy aluminium. Typowe sklepowe jabłko spryskane jest przeciętnie 60 pestycydami, z 1 kilograma mięsa produkuje się 4 kg kiełbasy, większość warzyw produkowanych jest na wyjałowionych ziemiach, a dzisiejsze mleko jest wyrobem mlekopodobnym, jak tu nie mieć cukrzycy, kiedy jemy pseudo produkty i jesteśmy skazani na jedzenie przemysłowe. Przy takich warunkach sądzę, że wszyscy prędzej czy później dostaniemy tabliczkę z napisem „cukrzyk”.
3. DYSBIOZA. Udowodniono, że każda osoba z cukrzycą ma zaburzenia mikroflory jelitowej. W organizmie władzę przejęły grzyby, pleśnie, liczne pasożyty. Dla Cukrzycy typowym pasożytem/mikrobem jest niestety przywra, lamblia i nadmiarowa Candida – tutaj polecam przeczytać książkę „Kuracja życia” dr H.Clark, w której dowiedzą się Państwo o wiele więcej jak walczyć z „wrogiem”.
4. INSULINOOPORNOŚĆ. Pozwolę sobie dość mocno uprościć – każda cukrzyca typu 2 zaczyna się od insulinoporności i ten moment nazywam „11.55” – czyli za 5 minut 12. Jest to moment, który łatwo przegapić, a jest on kluczowy, aby nie rozwinęła się u nas cukrzyca. Aby szerzej przyjrzeć się glikemii warto tu zbadać poziom insuliny na czczo, poziom glukozy, hemoglobinę glikowaną oraz anty GAD.
5. BRAK RUCHU. Wielu z nas ma siedzący tryb życia. Człowiek żyje zupełnie inaczej niż kiedyś. Godzinami siedzimy przy komputerach, wykonujemy jednostajne ruchy bez mięśniowej stymulacji limfy. Polecam tu codziennie ćwiczyć metodę opracowaną przez Profesora Marc Hamiltona. Naukowiec ten odkrył, że mięsień płaszczkowaty łydki odpowiednio aktywowany może znacznie poprawić metabolizm mięśni na wiele godzin. Wyniki jego badań zostały opublikowane w 2022 roku w magazynie iScience i sugerowały, że warto go ćwiczyć przy: cukrzycy, otyłości, miażdżycy, nadciśnieniu.
6. PODEJŚCIE GERMAŃSKIE. Osoba cierpiąca na cukrzycę doświadczyła sytuacji, którą przeżyła ze wstrętem, obrzydzeniem, musiała stawiać opór czemuś lub komuś lub nie chciała przyjąć czegoś do wiadomości. Niemal zawsze jest to konflikt strachu połączony z obrzydzeniem i brakiem miłości w dzieciństwie. Być może taka osoba przebywa w relacji z kimś, kto nie znosi sprzeciwu, przekracza dopuszczalne granice tej danej osoby. Przykład do opisanych korelacji? Małe dziecko bojące się swojego ojca alkoholika, dziecko widzi alkohol, wymioty, żyje w strachu. Stopa cukrzycowa natomiast to przeżycie konfliktu „sytuacji bez wyjścia” w połączeniu z konfliktem rozłąki. Taka osoba boi się, że z powodu choroby zostanie sama. Medycyna germańska coraz bardziej doceniana – i myślę, że warto przyjrzeć się problemowi i od tej strony.
7. WITAMINY I PIERWIASTKI – D3, K2 i CHROM. Liczne badania wskazują, że niski poziom witaminy D3 przyczynia się do powstania cukrzycy. Badania wskazują, że niski poziom witaminy k2 w organizmie przyczynia się do zaburzeń trzustkowych. Chrom natomiast to minerał, który blokuje ochotę na słodkie. Warto tu ustalić jakie są poziomy witamin i pierwiastków w naszym organizmie.

Chciałabym zaznaczyć także, że cukrzyca to nie choroba trzustki, a całego organizmu. Osłabione jelita, wątroba, oczy, stawy, mięśnie. Wielowymiarowość i wieloprzyczynowość to postawa do zrozumienia tej choroby. Jeśli zainspirowałam Państwa informacjami to w kolejnym artykule opowiem o metodach leczenia.

KLAUDIA CWAJNA

Bibliografia:

Chiu K.C., Chu A., Go V.L. i wsp. Hypovitaminosis D is associated with insulin resistance and beta cell dysfunction. Am. J. Clin. 2004; 79: 820–825.
Piotrowska, A., Pilch, W., Tota, Ł., & Nowak, G. (2018). Biologiczne znaczenie chromu III dla organizmu człowieka. Medycyna Pracy, 69(2).
Tsang, C., Taghizadeh, M., Aghabagheri, E., Asemi, Z. i Jafarnejad, S. (2019). Metaanaliza wpływu suplementacji chromem na wskaźniki antropometryczne osób z nadwagą lub otyłością. Clinical Obesity, 9.
Gibbs, B. B. et al.:Physical Activity as a Critical Component of First-Line Treatment for Elevated Blood Pressure or Cholesterol: Who, What, and How?: A Scientific Statement From the American Heart Association. In: Hypertension, 2021, 78:e26-e37
https://www.mp.pl/pacjent/pediatria/choroby/chorobyzakazne/74653, lamblioza-giardioza-przyczyny-objawy-i-leczenie.