Koci pazur – zapomniane zioło wraca do łask. Naukowcy potwierdzają jego potencjał zdrowotny

Koci pazur (Uncaria tomentosa), znany również jako vilcacora, przez wieki był stosowany w tradycyjnej medycynie ludów Amazonii. W ostatnich latach zainteresowanie tą rośliną wyraźnie wzrosło, a nowe badania sugerują, że może ona mieć szerokie zastosowanie w profilaktyce i wspomaganiu leczenia chorób przewlekłych. Eksperci wskazują, że „zapomniane zioło” może ponownie zyskać znaczenie w nowoczesnej fitoterapii.

Bogactwo substancji aktywnych

Koci pazur zawiera liczne związki biologicznie czynne, w tym alkaloidy oksyindolowe (POA), polifenole, proantocyjanidyny oraz triterpeny. To właśnie one odpowiadają za właściwości przeciwzapalne, immunomodulujące i antyoksydacyjne rośliny. Badacze podkreślają, że działanie surowca ma charakter wielokierunkowy — wpływa zarówno na układ odpornościowy, jak i procesy zapalne w organizmie.

Wsparcie odporności i stanów zapalnych

Najnowsze przeglądy badań wskazują, że ekstrakty z kociego pazura mogą:
– modulować odpowiedź immunologiczną,
– zmniejszać poziom markerów zapalnych,
– wykazywać działanie przeciwutleniające,
– wspierać regenerację tkanek.
Z tego powodu roślina jest analizowana jako potencjalne wsparcie terapii chorób autoimmunologicznych, zwyrodnieniowych oraz przewlekłych stanów zapalnych.

Koci pazur – na jakie choroby działa?

Coraz więcej publikacji sugeruje, że koci pazur może odgrywać rolę wspomagającą w schorzeniach takich jak:
– choroby stawów (np. zapalenia i zwyrodnienia),
– zespół jelita drażliwego i stany zapalne jelit,
– infekcje wirusowe i bakteryjne,
– zaburzenia odporności.
Badania laboratoryjne wskazują również na możliwe działanie przeciwnowotworowe poprzez wpływ na proces apoptozy komórek, choć ten kierunek wymaga dalszych badań klinicznych.

Czytaj też: Leki ziołowe a reumatyzm – czy mogą być skuteczne?

Dlaczego zioło zostało zapomniane?

Specjaliści zwracają uwagę, że popularność kociego pazura spadła głównie z powodu ograniczonej dostępności surowca oraz mody na inne rośliny adaptogenne, takie jak ashwagandha czy żeń-szeń. Obecnie jednak powrót zainteresowania naturalnymi metodami wspierania odporności powoduje ponowną falę badań nad vilcacorą.

Bezpieczeństwo stosowania

Choć koci pazur jest uznawany za stosunkowo bezpieczny, nie jest odpowiedni dla wszystkich. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet w ciąży, osób po przeszczepach narządów oraz przy terapii immunosupresyjnej. Jak podkreślają fitoterapeuci, kluczowe znaczenie ma także jakość surowca i standaryzacja preparatów.

Powrót do fitoterapii przyszłości

Eksperci oceniają, że koci pazur ma potencjał stać się jednym z ważniejszych surowców zielarskich w medycynie integracyjnej. Połączenie tradycyjnej wiedzy amazońskiej z nowoczesnymi metodami ekstrakcji i standaryzacji może w najbliższych latach przyczynić się do renesansu tej rośliny w terapii naturalnej.