Naturalnie w cukrzycę – cztery zioła, które dają nadzieję
Analizy wielu badań nad przeciwcukrzycowym działaniem ziół i warzyw pozwoliły wytypować cztery, które spełniają wszelkie warunki do leczenia tej choroby.
Rosnąca liczba cukrzyków skłania naukowców do poszukiwania nowych leków na tą chorobę. Te, które znamy, są stosunkowo drogie (nie wszędzie refundowane, 80% chorych w biedniejszych krajach nie korzysta z nich z powodu ceny), wywołują także różne skutki uboczne. Mając to na uwadze zespół 16 naukowców kierowanych przez pochodzącą z Algierii Sarę Ouari (Universite Ferhat Abbas Setif 1; to publiczna uczelnia uznawana za jedną z najlepszych w tej części świata) dokładnie przeanalizował wybrane 54 badania – z ponad 1250 dostępnych w bazie – dotyczące molekularnych dowodów na działanie przeciwcukrzycowe różnych ziół i warzyw.
Najsilniejsze naturalne środki przeciwcukrzycowe
Analiza zespołu Ouari dowiodła w artykule opublikowanym w „The Open Biochemistry Journal”, że 16 roślin przebadanych w różnych krajach świata ma potencjał przeciwcukrzycowy. Cztery z nich pojawiały się wyjątkowo często, a ich działanie jest mocno potwierdzone w badaniach laboratoryjnych. To granat, morwa biała, żeń-szeń czerwony (zwany też prawdziwym) oraz Gymnema sylvestre, nazywana bardzo często gurmarem. Liść gurmaru to jeden z najlepiej przebadanych pod tym kątem naturalnych środków, w roślinie tej znajdują się kwasy gymnemowe, które najprawdopodobniej hamują wchłanianie glukozy, przyspieszają uwalnianie insuliny i chronią produkujące ją komórki trzustki. Gurmar to jedna z czołowych roślin stosowanych w medycynie ajurwedyjskiej – spotyka się ją na południu i na zachodzie Azji, w Afryce, a także w Australii; sam termin „gurmar” pochodzący z języka tamilskiego oznacza „niszczyciela cukru”. Granat, biała morwa i żeń-szeń czerwony są oczywiście składnikami leków i suplementów, a także są szeroko wykorzystywane jako dodatki wielu dań na całym świecie, gurmar natomiast poza naturalnym terenem występowania – gdzie sporządza się z niego ziołowe napary – znany i dostępny jest w zasadzie tylko jako suplement.
Jak działają roślinne mechanizmy przeciwcukrzycowe?
Spośród 16 wskazanych roślin nie znajdziemy wspólnej cechy jeśli chodzi o ich pochodzenie, a także biorąc pod uwagę przynależność do rodzin botanicznych. Wszystkie one jednak mają inny wspólny mianownik: aktywne związki, które w nich znajdziemy – flawonoidy, polifenole, alkaloidy i saponiny – zakłócają działanie enzymów jelitowych rozkładających węglowodany na cukry, poza tym wzmacniają sygnały insuliny „nakazujące” komórkom pobieranie glukozy z krwi oraz łagodzą uszkodzenia oksydacyjne dotykające trzustkę, wątrobę i nerki. Poprawiają wrażliwoś
ć na insulinę, przywracają ochronę przed wolnymi rodnikami czy ogólnie obniżają poziom glukozy. Tak więc mają szerokie działanie i praktycznie nie wywołują działań niepożądanych. Jaki więc problem oficjalnie wprowadzić je do leczenia cukrzycy? Otóż wszystkie badania na nich nie wyszły poza fazę laboratoryjną, często też testowano dawki, które działają, ale są nieosiągalne dla po prostu jedzących granaty czy pijących herbatkę z żeń-szenia. To wszystko wymaga kolejnych faz badań, tym razem na ludziach. I tu jest problem, gdyż żadna z wielkich firm nie chce tych kosztowanych testów finansować (Sara Ouari prowadziła badania non-profit).
https://www.herbs.news/2026-07-13-four-plants-top-diabetes-review.html
https://openbiochemistryjournal.com/VOLUME/20/ELOCATOR/e1874091X465477



