Jak zlikwidować przywry u człowieka?

Przywry to uciążliwe i niebezpieczne dla człowieka pasożyty, które mogą przedostać się do ludzkiego organizmu na wiele sposobów. Gdy już się zagnieżdżą, mogą prowadzić do zaburzeń funkcjonowania różnych narządów. Dlatego tak ważne jest ich skuteczne usunięcie, gdy zostaną zdiagnozowane i rozpoznane w organizmie. Jak podejść do tego problemu i po jakie środki sięgać?

Przywry w ludzkim organizmie

Przywry (inaczej trematody) są pasożytami płaskimi – niewielkimi, spłaszczonymi robakami, które prowadzą z reguły złożony cykl życiowy wymagający dwóch lub większej liczby żywicieli. Najczęściej żyją i pasożytują w środowisku wodnym. Mogą być obecne w rybach, które spożywamy, w zanieczyszczonych zbiornikach wodnych oraz u dzikich zwierząt.

Pasożyty te występują u wielu kręgowców, w tym także u człowieka. Po przedostaniu się do organizmu ludzkiego mogą zagnieżdżać się w różnych narządach, stopniowo je osłabiając i uszkadzając. Najczęściej atakują wątrobę, płuca, woreczek żółciowy, jelita, krew czy mózg, choć mogą zajmować również inne tkanki i narządy.

W zależności od gatunku przywry mogą powodować różne schorzenia. Niektóre z nich atakują naczynia krwionośne, wywołując stany zapalne, krwawienia oraz uszkodzenia narządów. Do tej grupy należą przywry z rodzaju Schistosoma. Z kolei wątrobę atakuje Fasciola hepatica, czyli motylica wątrobowa, która może prowadzić do zapalenia wątroby, bólu brzucha, a w skrajnych przypadkach do poważnego uszkodzenia tego narządu. Przewody żółciowe mogą być natomiast infekowane przez Opisthorchis felineus, czego skutkiem są zapalenia dróg żółciowych, wątroby oraz inne powikłania.

Gdy człowiek staje się żywicielem przywr, może być narażony na różnorodne problemy zdrowotne. Do najczęstszych należą:

Uszkodzenia narządów
Przywry mogą atakować wątrobę, drogi żółciowe, krew, mózg, jelita czy płuca, prowadząc do stanów zapalnych, powstawania blizn oraz trwałych uszkodzeń strukturalnych tych narządów.

Przewlekłe stany zapalne
Długotrwała obecność pasożytów powoduje przewlekłe stany zapalne, które objawiają się bólem, obrzękiem i zaburzeniami funkcjonowania narządów. Przykładowo zapalenie wątroby może z czasem doprowadzić do jej marskości.

Powikłania ze strony dróg żółciowych
Przywry bytujące w przewodach żółciowych mogą powodować ich zapalenie, niedrożność oraz zwiększone ryzyko powstawania kamieni żółciowych. Objawia się to bólem, żółtaczką i innymi powikłaniami ze strony wątroby.

Choroby układu moczowo-płciowego
Niektóre przywry, takie jak Schistosoma haematobium, mogą infekować układ moczowo-płciowy, prowadząc do zapalenia pęcherza moczowego, krwiomoczu oraz zwiększonego ryzyka raka pęcherza.

Zaburzenia układu oddechowego
Przywry atakujące płuca mogą powodować przewlekły kaszel, duszności oraz inne problemy z oddychaniem.

Powikłania neurologiczne
W rzadkich przypadkach pasożyty mogą przeniknąć do mózgu, wywołując poważne komplikacje neurologiczne, takie jak drgawki, silne bóle głowy czy zaburzenia koordynacji.

Zobacz też: Jak skutecznie usunąć pasożyty z organizmu?

Jak przywry przedostają się do naszego ciała?

Do zakażenia przywrami najczęściej dochodzi poprzez picie zanieczyszczonej wody lub spożywanie skażonej żywności. Dlatego warto unikać jedzenia surowych lub niedogotowanych produktów, zwłaszcza mięsa, ryb czy skorupiaków.

Niektóre gatunki przywr rozwijają się w organizmach ślimaków. Występują tam w postaci larwalnej, a człowiek może zarazić się nimi poprzez spożycie produktów, które nie zostały poddane odpowiedniej obróbce termicznej.

Źródłem zakażenia mogą być także wody słodkowodne, takie jak jeziora i rzeki. Do infekcji może dojść podczas pływania, kąpieli lub brodzenia w zanieczyszczonej wodzie. W takim przypadku larwy pasożytów mogą przeniknąć do organizmu przez skórę lub błony śluzowe.

Kolejnym czynnikiem ryzyka jest kontakt z zakażonymi zwierzętami. Niektóre przywry mogą pasożytować u zwierząt gospodarskich lub dzikich. Dlatego ważne jest przestrzeganie zasad higieny – dokładne mycie rąk po kontakcie ze zwierzętami, dbanie o czystość oraz odpowiednie przygotowywanie posiłków.

Jak skutecznie usunąć przywry?

Przywry należą do pasożytów, których usunięcie bywa trudne i często wymaga dłuższego czasu oraz systematycznego działania. Nie wszystkie metody odpasożytniania organizmu są w ich przypadku skuteczne.

Do naturalnych składników, którym przypisuje się działanie wspomagające walkę z pasożytami, należą m.in.: owoc pieprzu długiego, kora topoli osikowej, korzeń lukrecji, ziele krwawnika pospolitego, wrotycz, a także piołun i czarny orzech.

Szczególnie interesującym surowcem roślinnym jest kora topoli osikowej, która zawiera wiele biologicznie aktywnych substancji o działaniu przeciwzapalnym, antyseptycznym i przeciwbólowym. W jej składzie znajdują się m.in. glikozydy fenolowe, salicylany, flawonoidy, kwasy organiczne, garbniki oraz olejki eteryczne.

Do ważnych związków czynnych należą m.in.: salicyna, populina, tremuloidyna, tremulacyna, salikortyna, garbniki katechinowe oraz kwasy organiczne – benzoesowy, jabłkowy i askorbinowy.

Wyciąg z kory topoli osikowej wykazuje działanie przeciwzapalne oraz antyseptyczne, wspomagając ograniczanie stanów zapalnych w organizmie. Zawarte w niej salicylany i inne związki mogą wspierać walkę z bakteriami, grzybami oraz niektórymi pasożytami.

Topola osikowa bywa wykorzystywana w preparatach ziołowych wspomagających walkę z pasożytami, takimi jak owsiki, glisty czy lamblie, a także z motylicą wątrobową. Dlatego warto zwracać uwagę, aby składnikiem preparatów wspomagających oczyszczanie organizmu była również kora topoli osikowej.

Jej działanie może być jeszcze silniejsze w połączeniu z innymi roślinnymi składnikami, takimi jak: wrotycz pospolity, krwawnik, owoce dzikiej róży, ekstrakt z korzenia lukrecji gładkiej czy wyciąg z owoców pieprzu długiego. Odpowiednie połączenie tych substancji może sprzyjać tworzeniu środowiska niesprzyjającego rozwojowi pasożytów.

Ciekawym dodatkiem jest także bioperyna, czyli ekstrakt z owoców pieprzu zawierający około 95% piperyny. Ten alkaloid wykazuje korzystne działanie na organizm – wspomaga trawienie, poprawia przyswajanie niektórych substancji oraz może wspierać funkcjonowanie układu odpornościowego.