Nauka i dawne praktyki ludowe o siwieniu i łysieniu, czyli co mówią o nas nasze włosy?
Włosy są jednym z najbardziej niedocenianych komunikatów zdrowotnych. Patrzymy na nie jak na ozdobę, przede wszystkim jak na element wyglądu, jak na coś, co można zafarbować, przedłużyć, podciąć albo ukryć pod czapką. Tymczasem włosy są jednym z najbardziej szczerych „mówców” naszego organizmu. Włosy są jak nasz biologiczny pamiętnik, i tak jak pień drzewa zapisuje historię kolejnych lat, tak włosy przechowują historię miesięcy naszego życia. Można je oddać do zbadania i wiele dowiedzieć się na ich podstawie na nasz temat, gdyż rosnący włos zachowuje biologiczny zapis wydarzeń, którym był poddawany organizm. Analizując poszczególne fragmenty włosa, można prześledzić okresy wzmożonego stresu czy zmiany pigmentacji w czasie.
Dziś spojrzymy szerzej na te ciekawe aspekty z różnych perspektyw, albowiem włos kryje wiele tajemnic, o których przeczytasz w poniższym felietonie, i bedzie to szeroka perspektywa. Przyjrzymy się nie tylko przyczynom problemów z włosami, ale również sposobom, które wykorzystywały zielarki, szeptuchy i medycy ludowi, a także rozwiązaniom proponowanym przez współczesną trychologię i medycynę.
Anteny Duszy czy biologiczne czujniki?
Włosy są jak małe czujniki rozsiane po całym ciele. Reagują na wszystko: na hormony, stres, niedobory i choroby, a nawet na to, jak śpimy i jak oddychamy. Na ich wygląd wpływa również możliwe obciążenie organizmu metalami ciężkimi czy obecność pasożytów, a także czynniki zewnętrzne, takie jak kąpiele w słonej wodzie lub w basenie.
Włosom od wieków przypisywano też wyjątkowe znaczenie. W kulturach słowiańskich, syberyjskich, indyjskich czy celtyckich traktowano je jak „anteny” łączące człowieka z naturą, intuicją i energią świata. Starosłowianie i dawne szeptuchy mówiły, że włosy są przedłużeniem duszy i magazynem zdrowia, a także przewodnikiem między człowiekiem a „kosmosem”, czyli światem duchowym i naturą. Porównywano je do korzeni drzewa: im dłuższe, tym głębiej sięgają, łącząc nas z ziemią, przodkami, naturą i cyklami życia. Długie włosy miały również wzmacniać intuicję, przeczucia i zdolność wielowymiarowego „czucia świata”. Dlatego nie pozwalano ich ścinać bez powodu. Wierzono bowiem, że włosy przechowują siłę życiową i chronią człowieka, a ścinając je, odcinamy się od energii, która nas prowadzi.
Dziś wiemy, że w tej symbolice jest więcej biologii, niż mogłoby się wydawać, bo włosy naprawdę zapisują nasze przebyte doświadczenia i emocje. Kiedy zaczynają wypadać, matowieć, plątać się albo stają się suche jak siano, jest to sygnał, by przyjrzeć się bliżej przyczynie i zastanowić, co możemy z tym zrobić.
Dawniej nie było laboratoriów, badań krwi ani dermatologów, dlatego decyzje o tym, jak dbać o włosy i jak je wspierać, podejmowano na podstawie obserwacji, intuicji, wiedzy o ziołach i doświadczeniu pokoleń. Te metody były medycyną ludową, która często trafiała w sedno, a do której współcześnie coraz częściej wracamy.
Dziś postaram się w tym felietonie połączyć właśnie tę wiedzę współczesną z dawną medycyną starosłowiańską w nadziei, że znajdziemy wiele ciekawych rozwiązań na problemy z naszymi włosami, albowiem stanowią one nieodłączny element naszego wyglądu. Wpływają na nasze samopoczucie, a także zdecydowanie podwyższają naszą pewność siebie i zwiększają nasze poczucie wartości, co stanowi ważny czynnik psychologiczny, dzięki któremu możemy odnosić sukcesy zawodowe czy mieć powodzenie w relacjach. Istotnym jest wszak pierwsze wrażenie jakie sprawiamy w obliczu nowej relacji z innymi.
Włosy nas identyfikują, są naszą wizytówką, warto więc o nie zadbać na każdym etapie naszego życia.
O wypadaniu włosów i łysieniu
Najczęstszą dolegliwością na którą skarży się najwięcej osób jest oczywiście wypadanie włosów lub łysienie. Dotyczy to bowiem około 50% populacji. Oznacza to, że co druga osoba, niezależnie od wieku, płci czy stylu życia, w pewnym momencie zauważa, że włosy przerzedzają się, wypadają, słabną albo zmieniają strukturę. I dotyczy to niestety także coraz częściej dwudziestolatków. To jest jeden z najczęstszych sygnałów, że organizm o coś walczy, coś kompensuje albo czegoś mu brakuje. Jest ewidentnie czymś przeciążony więc warto się temu przyjrzeć.
Do częstych przyczyn wypadania włosów należą łysienie androgenowe, łysienie telogenowe, łysienie plackowate, zaburzenia tarczycy i niedobory żywieniowe. Jest oczywiście wiele czynników destrukcyjnych zewnętrznych i wewnętrznych, jednim z nich jest wszechobecny stres (organizm wtedy przełącza się na tryb „przetrwanie”, włosy są wtedy najmniej ważne, bo organizm „gasi pożary”), ale może też być i choroba lub infekcja przebyta kilka miesięcy wcześniej, niedobór żelaza, B12, czy cynku, – spowodowanych choćby obecnością pasożytów w naszym organizmie; zaburzenia tarczycy, czy zmiana hormonów (spowodowana ciążą, menopauzą, czy antykoncepcją).
Reasumując z moich obserwacji wynika, iż włosy wypadają, gdy ciało musi „oszczędzać energię” na ważniejsze procesy. Istnieją badania, które to potwierdzają. Naukowcy z Harvardu w 2021 roku wykazali, że przewlekły stres i hormony stresu wprowadzają mieszki włosowe w tzw przedłużony „sen”. Gdy przewlekły stres podnosi poziom kortyzolu, komórki macierzyste z których odrastają włosy zapadają w „zimowy sen” i w ten sposób zatrzymuje się ich naturalny wzrost. Kiedy natomiast stres mija, hormony się stabilizują, to komórki ponownie uruchamiają wzrost włosów. Warto więc zwrócić u siebie uwagę, czy przypadkiem te dwa czynniki nie powodują u nas wypadania włosów.
Badacze z Uniwersytetu Westlake w Chinach z kolei w 2024 r odkryli, że przy wprowadzeniu postu przerywanego organizm spowalnia lub całkowiecie stopuje prace odrastania włosów. Wykazali, że komórki macierzyste które właśnie zaczynały pracę w tym sektorze-obumierały, wstrzymując tym samym wzrost włosów. Autorzy opisują ten mechanizm jako „ hamulec” który wstrzymuje odnowę tkanek, gdy dostęp do pożywienia staje się ograniczony.
Kolejne badania dowodzą, iż włosy często zaczynają wypadać także dwa-trzy miesiące poźniej już po przebytej chorobie, gorączce czy silnym stresie, operacji, gwałtownej utracie wagi czy porodzie, gdyż ciało najpierw ratuje to, co niezbędne dla niego do życia, bo daje pierwszeństwo narządom, więc wzrost włosów odkłada na poźniej. Ten silny wstrząs dla organizmu może przestawić nawet 30% rosnących włosów na tzw. fazę spoczynku.
Ciekawy jest też aspekt siwienia. Kiedy nastepuje to sukcesywnie i jest związane z upływającym czasem, przyjmujemy to ze spokojem. Zdarza się jednak, że siwiejemy w zaskakująco krótkim czasie, nagle. Badania z Uniwersytetu Tokijskiego z 2025 sugerują, że gdy komórki barwnikowe we włosach mają uszkodzone DNA, same się wycofują, a włos siwieje. W ten sposób organizm pozbywa się komórek, które mogłyby przekształcić się w czerniaka. Jak widzimy nasz organizm jest bardzo inteligentny ratując nas w ten sposób przed rakiem.
Włos pamięta traumę dłużej niz umysł...
Siwienie czy wypadanie włosów dotyczy wielu aspektów, w tym również zaburzeń tarczycy czy silnej emocjonalnie sytuacji , doznanej traumy, lęku czy szoku jak np.: śmierć bliskiej nam osoby. Gdyby tak spojrzeć przez pryzmać dawnych wierzeń, nawet stare przysłowia mówią, że człowiek był w stanie osiwieć z troski czy zmartwień, nawet w jedną noc. Szeptuchy dodawały też, że siwizna jest „śladem po burzy w duszy” i „pamięcią ciała”. Dziś wiemy, że w tych słowach jest więcej prawdy, niż mogłoby się wydawać. Stres, lęk, odpowiedzialność przed którą nagle jesteśmy postawieni i trudne doświadczenia naprawdę wpływają na komórki pigmentacyjne. A siwienie jest jednym z najbardziej inteligentnych mechanizmów obronnych organizmu, gdyż jest sposobem, w jaki to ciało chroni nas przed nowotworem. Niestety ten fakt niewiele ludzi łączy ze sobą, szukając przyczyn i rozwiązania zwykle w kosmetologii, zamiast zajrzec za kulisy osobistych doznań. Sama pielęgnacja często nie wystarcza, ponieważ źródło trudności jak teraz widzimy, bywa znacznie głębsze i może mieć związek ze stanem całego organizmu. Czy wiedziałeś o tym?
Czytaj także: Ludowe recepty, które nadal skutecznie wspierają zdrowie
Czy siwy włos może odzyskać kolor?
Zdecydowanie tak! Choć przez dziesięciolecia uważano, że siwienie jest procesem nieodwracalnym, to naukowcy z Columbia University zaobserwowali, że niektóre siwe włosy mogą spontanicznie odzyskać pigment, a zmiany te bywają związane z poziomem stresu psychicznego. Gdy stres ustępował, część włosów ponownie ciemniała.
Zaskakującym jest również odkrycie, że za przyspieszone siwienie pod wpływem stresu nie odpowiada bezpośrednio kortyzol co potwierdzają naukowcy z Harvard University. Winowajcą okazuje się być układ współczulny, czyli dokładnie ten sam, który uruchamia reakcję „walcz lub uciekaj”. Dochodzi wtedy do gwałtownego wyrzutu noradrenaliny, co prowadzi do wyczerpywania komórek odpowiedzialnych za pigment włosa.
Jak widzimy włosy pamiętają nasze przeżycia znacznie lepiej, niż nam się wydaje a reakcja układu nerwowego jest w stanie pozbawiać włosy ich naturalnego koloru w sytuacji zagrożenia nawet w jedną noc. Najnowsze badania pokazują, że siwienie nie jest więc wyłącznie oznaką upływu czasu, ale jest też oznaką stanu naszego zdrowia.
Robaki we włosach? Nie! W jelitach
Czy pasożyty mogą odpowiadac za problemy z włosami? Wiele ludzi skarży się na suche i łamliwe włosy. Czy to skutek niewłaściwej pielęgnacji, a może jednak brak budulca lub zaburzenia metaboliczne?
Włosy są zbudowane z białka. Jeśli organizm nie dostaje go wystarczająco dużo, albo nie potrafi go dobrze wykorzystać, włosy stają się suche, łamliwe i szorstkie w dotyku. Niewiele osób zdaje sobie sprawę, że jednym z tych możliwych powodów mogą być także pasożyty jelitowe. Przykładem jest bruzdogłowiec szeroki (Diphyllobothrium latum) który konkuruje z człowiekiem o witaminę B12, może powodować długotrwałe niedobory i prowadzić do anemii. Niedobór ten wpływa na produkcję czerwonych krwinek oraz dotlenienie tkanek. Inne to tęgoryjce (hookworms) – (Ancylostoma duodenale i Necator americanus), czyGiardia (lamblioza). Pasożyty te z kolei odżywiają się krwią gospodarza,więcmogą prowadzić do przewlekłej utraty krwi.
Jak widzimy pasożyty zaburzają wchłanianie składników odżywczych, wywołują przewlekły stan zapalny i zwiększają zapotrzebowanie organizmu na substancje odżywcze niezbędne do wzrostu włosów. W efekcie może dojść do niedoborów żelaza, cynku, miedzi, kwasu foliowego czy witamin z grupy B, które są kluczowe dla prawidłowej pracy mieszków włosowych. Od razu po jakości naszego włosa widzimy co sie dzieje z nami w środku, ponieważ włosy reagują natychmiast na te braki i zgłaszają nam w ten sposób zapotrzebowanie na witaminy i minerały. Warto wtedy przeprowadzić oczyszczanie organizmu z pasożytów i toksyn i wesprzeć się odpowiednią suplementacją na przynajmniej 3 miesiące, aby zobaczyć miarodajne efekty. Osobiście polecam również ciągle zbyt mało znane i niedoceniane Sole Schusslera, które ja dobieram osobiście pod konkretne zapotrzebowanie oraz preparaty na odrobaczanie.
O kołtunie. A co zrobić, gdy włosy się plączą, kołtunią i nie rozczesują?
Kołtun to włos, który stracił swoją gładką strukturę, jest przesuszony, porowaty, niedożywiony albo reaguje na stres związany chociażby z niewłaściwą pielęgnacją. Współczesne publikacje trychologiczne mówią jasno: kołtun to splątanie włosów wynikające z ich zniszczenia, przesuszenia, porowatości i błędów pielęgnacyjnych. Plątanie się włosów mówi o odwodnieniu, niedoborach, zaburzeniach skóry głowy, napięciu nerwowym albo o tym, że organizm jest przeciążony. Włosy są jak barometr.
Dawniej kołtun był symbolem choroby, uroku, przeciążenia duszy oraz ochrony przed „złym”, ale był też efektem zaniedbań higienicznych oraz schorzeń skóry głowy. Dziś dostrzegamy biologiczne uwarunkowania, takie jak odwodnienie, stres czy zaburzenia zdrowotne, oraz postrzegamy go jednocześnie jako symbol życiowego chaosu i wewnętrznego przeciążenia.
Włosy, które się kołtunią, mówią nam, że ichstruktura jest naruszona, i potrzebują regeneracji, a nie kolejnych silnie działających kosmetyków. Wówczas remedium stanowi przede wszystkim praca na poziomie holistycznym czyli odbudowa organizmu od środka, odpowiednie nawodnienie, odżywienie oraz przywrócenie równowagi. Zdrowe włosy zaczynają się na talerzu, bo wyrastają ze zdrowego organizmu. Cebulka włosa należy do najbardziej aktywnych metabolicznie struktur w naszym ciele. Potrzebuje nieustannego dopływu aminokwasów, witamin, minerałów i tlenu. Gdy zaczyna brakować białka, żelaza, cynku, witamin z grupy B czy witaminy D, organizm ogranicza zasoby kierowane do włosów, uznając je za mniej ważne od narządów niezbędnych do życia.
Dlatego osoby odchudzające się restrykcyjnie, żyjące w ciągłym stresie lub odżywiające się monotonnie często zauważają pogorszenie jakości włosów już po kilku miesiącach.
Połysk nie pochodzi z butelki szamponu. Włosy szare, matowe i bez blasku, to sygnał o krążeniu i stresie oksydacyjnym
Ponieważ włosy to nasza wizytówka, chcemy aby wyglądały one zdrowo i były pełne blasku. Rozwiązania upatrujemy w coraz to droższych kosmetykach. Tymczasem blask włosów zależy również od dotlenienia skóry głowy czy mikrokrążenia. Niestety gdy organizm jest przeciążony, włosy tracą połysk. To nie jest niestety kosmetyczny problem, to jest konkretny biologiczny komunikat. Patrzymy na nie każdego dnia, dlatego są jednym z najwcześniejszych sygnałów wysyłanych przez ciało. Zanim pojawią się wyniki badań czy wyraźne objawy choroby, włosy często jako pierwsze pokazują nam, że w organizmie dzieje się coś, co wymaga naszej uwagi.
Włosy są mapą naszego zdrowia, a jednocześnie niezwykle czułym wskaźnikiem kondycji naszego układu odpornościowego. Coraz częściej obserwujemy niepokojące zjawisko utraty włosów u bardzo młodych osób, młodych kobiet, nawet nastolatków. Dawniej łysienie kojarzono głównie z wiekiem lub dziedziczeniem, dziś wiemy, że przyczyn jest znacznie więcej. Łysienie przestało być problemem wyłącznie mężczyzn po czterdziestce.
Dlaczego tak się dzieje? Bo zmieniły się warunki środowiskowe. Gdy organizm musi nieustannie walczyć z przeciążeniem, infekcjami lub stresem, zaczyna oszczędzać energię na funkcjach, które nie są niezbędne do przetrwania. Włosy należą właśnie do takich tkanek. Dlatego często jako pierwsze reagują utratą blasku, osłabieniem wzrostu lub nadmiernym wypadaniem.
Alopecja plackowata czyli inaczej łysienie plackowate jest jednym z najbardziej wyrazistych przykładów tej zależności. Tutaj układ odpornościowy, który powinien nas chronić, błędnie rozpoznaje mieszki włosowe jako zagrożenie i rozpoczyna atak na własne tkanki. To niezwykle ważna lekcja pokazująca, że źródła problemu nie zawsze należy szukać na powierzchni skóry głowy, tylko wewnątrz.
O leczeniu łysienia. Co pomaga? Leczyć włosy czy szukać przyczyny?
W przypadku łysienia androgenowego, czyli charakterystycznych zakoli lub przerzedzenia włosów na czubku głowy, współczesna medycyna dysponuje kilkoma metodami wspierającymi wzrost włosów. Według American Family Physician leczeniem pierwszego wyboru jest minoksydyl stosowany miejscowo, natomiast u mężczyzn dodatkowo stosuje się finasteryd pod kontrolą lekarza. W praktyce trychologicznej wykorzystuje się również zabiegi wspomagające, takie jak mezoterapia skóry głowy, czyli zabieg polegający na podawaniu bardzo małych dawek substancji aktywnych bezpośrednio do skóry głowy za pomocą cienkich igieł. Najczęściej wstrzykuje się witaminy z grupy B, aminokwasy, peptydy biomimetyczne, kwas hialuronowy, mikroelementy (np. cynk, miedź), czy preparaty wspomagające mikrokrążenie.
Ideą zabiegu jest dostarczenie składników odżywczych bezpośrednio w okolice mieszków włosowych, z pominięciem układu pokarmowego, jednak mezoterapia może wspomagać wzrost włosów i poprawiać kondycję skóry głowy, ale nie usuwa przyczyny problemu. Jeżeli źródłem wypadania włosów są niedobory, choroba tarczycy, zaburzenia hormonalne, przewlekły stres, pasożyty lub choroba autoimmunologiczna, sama mezoterapia nie rozwiąże problemu.
To samo dotyczy minoksydylu, który jest jednym z najlepiej przebadanych preparatów stosowanych w leczeniu niektórych rodzajów łysienia. Poprawia ukrwienie mieszków włosowych, wydłuża fazę wzrostu włosa i może pobudzać część uśpionych mieszków do ponownej aktywności. Najczęściej wykorzystuje się go w łysieniu androgenowym, ale bywa również stosowany w wybranych przypadkach łysienia telogenowego lub jako wsparcie innych terapii po konsultacji z dermatologiem.
Preparat jest szeroko dostępny w postaci płynu lub pianki, najczęściej w stężeniu 2% lub 5%. Warto jednak pamiętać, że pierwsze efekty pojawiają się zwykle po kilku miesiącach regularnego stosowania. Na początku kuracji może wystąpić przejściowe nasilenie wypadania włosów, a po odstawieniu preparatu uzyskane efekty często stopniowo słabną. Minoksydyl co prawda wspiera wzrost włosów, jednak tak jak i mezoterapia – nie usuwa przyczyny problemu, jeśli są nią niedobory pokarmowe, zaburzenia hormonalne, choroby tarczycy, przewlekły stres lub inne schorzenia ogólnoustrojowe. Więc wiadomym jest że w tym wypadku konieczne jest przeprowadzenia dokładnego wywiadu, badania fizykalnego oraz badań laboratoryjnych w kierunku chorób endokrynologicznych.
Współczesna trychologia dysponuje wieloma narzędziami wspierającymi wzrost włosów, takimi jak np terapie światłem czy przeszczepy włosów. Skuteczność tych metod bywa wysoka, jednak najlepsze efekty osiąga się wtedy, gdy równocześnie odnajdzie się rzeczywistą przyczynę problemu. Włosy bowiem rzadko chorują same z siebie. Znacznie częściej pokazują to, co dzieje się wewnątrz naszego organizmu.
Przy łysieniu telogenowym, które najczęściej pojawia się po stresie, traumie, operacji, chorobie czy po porodzie, przede wszystkim należy się skupić na znalezieniu przyczyny. Wyrównać niedobory, skupić się na regeneracji organizmu i redukcji przewlekłego stresu, oraz przede wszystkim uzbroić się w cierpliwość, bo odrost często pojawia się dopiero po kilku miesiącach.
Łysienie plackowate według Chantal Bolduc z University of Montreal, identyfikowane jest raczej ze schorzeniem autoimmunologicznym, gdzie sugerowana jest diagnostyka immunologiczna, leczenie dermatologiczne, oraz według National Alopecia Areata Foundation (NAAF)- kortykosteroidy, lub zastosowanie nowoczesnych terapii immunomodulujących, lub nawet inhibitory „JAK” w cięższych przypadkach.
Przy problemach związanych z niedoborami na pewno istotnym jest uzupełnienie naszej diety o żelazo i ferrytynę, witaminę B12, witaminę D, cynk, oraz białko w diecie.
Co na włosy polecały nasze prababki? O zielarkach i szeptuchach
Szeptuchy, zielarki i naturopaci rzadko z kolei traktowali włosy jako odrębny problem. W ich przekonaniu wypadanie włosów było sygnałem osłabienia organizmu, utraty sił życiowych, przewlekłego stresu, „zanieczyszczenia krwi”, obecności pasożytów lub zaburzonej równowagi wewnętrznej. Dlatego nie skupiali się jedynie na samych włosach, lecz starali się odnaleźć przyczynę problemu.
Na terenach słowiańskich przygotowywano ziołowe płukanki z pokrzywy, odwar z korzenia łopianu, wcierki z rozmarynu, wcierki z cebuli lub czosnku, masaże skóry głowy, sugerowano ograniczenie stresu i silnych emocji, stosowano także rytuały odcinania “uroku” lub “złego spojrzenia”. W medycynie ludowej istniało również przekonanie, że włosów nie należy ścinać podczas choroby lub wielkiego smutku.
Dziś wiemy, że część tych metod mogła poprawiać ukrwienie skóry głowy lub rzeczywiście działać przeciwzapalnie. Pokrzywa, rozmaryn, łopian, olej dyniowy czy palma sabałowa są nadal przedmiotem badań dotyczących wspomagania wzrostu włosów.
Mądrość natury w tradycji zielarskiej
Ogromną popularnością cieszyły się zioła stosowane wewnętrznie jak i zewnętrznie takie jak: pokrzywa, skrzyp polny, łopian, rozmaryn, rumianek, kozieradka, czy amla (w tradycji ajurwedyjskiej), oraz żeń-szeń. Ale zwykle zielarki zaczynały od wzmocnienia człowieka a dopiero później skupiały się na samych włosach.
Szczególnie interesująca jest kozieradka. Nasiona tej rośliny dostarczają aminokwasów, minerałów oraz witamin z grupy B. Zielarki uważały, że wspomaga ona trawienie, poprawia przyswajanie składników odżywczych oraz wzmacnia włosy od cebulek aż po końce. Od pokoleń wykorzystywano także oleje roślinne które wcierano sobie na noc w głowę. Olej rycynowy stosowano w celu wzmocnienia cebulek i poprawy kondycji włosów. Olej kokosowy ceniono za właściwości ochronne i nawilżające oraz zdolność ograniczania utraty białka z włosa. Olej arganowy wykorzystywano do regeneracji, wygładzenia i nadania włosom połysku. Olej z kozieradki był stosowany jako kuracja wspierająca porost włosów oraz poprawiająca kondycję skóry głowy.
Dawne zielarki często zalecały też codzienne szczotkowanie i masaż skóry głowy. Dziś wiemy, że delikatny masaż może poprawiać ukrwienie skóry głowy i wspomagać odżywienie mieszków włosowych. Nie jest to cudowne lekarstwo na łysienie, ale może stanowić cenne uzupełnienie zdrowego stylu życia i właściwej pielęgnacji.
Najpierw wspiera się człowieka, potem dopiero włosy
Naturopata którego zadaniem jest holistyczne wsparcie organizmu, słusznie zwróciłby uwagę na dietę, sen, poziom stresu, zdrowie jelit, niedobory żelaza, cynku, witaminy D i B12, przewlekłe stany zapalne, gospodarkę hormonalną, możliwe infekcje lub pasożyty. Zależność między zdrowiem jelit a stanem włosów jest znacząca. W takich bowiem przypadkach włosy nie są przyczyną problemu, lecz jego ofiarą.
Włosy nie kłamią, i to nie one „chorują” pierwsze
Włosy rzadko są źródłem problemu. Najczęściej są sygnałem, które ciało wysyła chcąc zakomunikować że czegoś mu brak, lub zgłosić toczący się problem. Coraz więcej badań wskazuje, że zdrowie włosów zaczyna się w jelitach. Nawet najlepsza dieta nie pomoże, jeśli organizm nie potrafi skutecznie przyswajać składników odżywczych. To, co widzimy na głowie, jest już końcowym efektem procesów zachodzących głęboko w organizmie: od niedoborów i zaburzeń hormonalnych, przez przewlekły stres, aż po choroby autoimmunologiczne czy pasożytnicze. Dlatego skuteczne leczenie włosów powinno zaczynać się tak naprawdę nie od wyboru drogiego kosmetyku do pielęgnacji, ale od zrozumienia procesu zachodzącego w naszym organizmie i naszego holistycznego podejścia do tematu.
Źródła:
Quantitative mapping of human hair greying and reversal in relation to life stress – PubMed
Frontiers | Hair Graying Regulators Beyond Hair Follicle
Hyperactivation of sympathetic nerves drives depletion of melanocyte stem cells – PubMed
Telogen Effluvium: Symptoms, Causes, Treatment & Regrowth
Hair loss types: Alopecia areata diagnosis and treatment
Vitamin B12 Deficiency and Hair Loss: Causes, Testing and Treatment – Bolt Pharmacy
Can Intestinal Parasites Cause Hair Loss in Humans? – Biology Insights
Herbal Remedies for Hair Loss: A Review of Efficacy and Safety
Przeczytaj również
O autorze
